Na een geslaagde garnizoensdag, waarbij de liefde voor het vaderland de soldaten is bijgebracht kreeg de kapitein plotseling een belangrijk bericht. Spanjolen belegerden de vesting Bourtange. Om versterking tegen deze aanvalsmacht werd gesmeekt. De Compagnie Onverseagt uit Bredevoort voegde zich met zijn kanonniers bij de Compagnie Grolle. De mars werd wederom ingezet richting Groningen om de vesting te ontzetten.

De Spaanse troepen voor de vesting vreesden de twee sterke compagnieën. Ten einde raad bood de Spanjaard een flink hogere soldij aan, dan die de mannen zouden ontvangen bij de Staatsen. De kapitein der Grollenaren, verzot op sublieme rode wijnen en zure haring, liep over naar de Spanjolen met medeneming van zijn gehele compagnie. Huurlingen vechten voor de hoogste bieder. Waar zij voor vochten en hun leven eventueel voor lieten was de partij die de meeste florijnen bood. De Compagnie Grolle vormde hierop (natuurlijk) geen uitzondering.
Een van de meest ervarene kanonniers uit Grolle kon hier echter niet mee leven. Deze beste man beschikte over een grote genegenheid voor de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Samen met deze gedeserteerde kanonnier zijn de Bredevoortsen en hun kapitein de vesting binnen gehaald door de Staatsen. En zodoende stonden beide compagnieën in dit conflict lijnrecht tegenover elkaar.

Door de vooraf ontvangen soldij werd het almaar gezelliger in het kampement. Er werd een flinke smakelijke ham gegeten, goed bier en kruidige wijn gedronken en dit alles onder het genot van verse en geurige tabak. Het verraderlijke bierspel met het pasglas werd gespeeld en als klap op de vuurpijl ging ook het oorlam kwistig in het rond. De echtgenotes van de welvarende, maar overgelopen mannen kregen stoffen en wol, waarvan kleding werd gerepareerd en mutsen van werden gebreid.

De strijd om de vesting was heftig. Kapitein 'oude' Ebbers onderhandelde ferm en wees zijn voormalige bondgenoot met nadruk op het lot dat burgerij, voornamelijk den vrouwlui binnen de vesting, te wachten stond. De Staatsen moesten echter niets van weten van capitulatie. Dit bleek in eerste instantie een juiste beslissing. Voor de Munsterse poort sloegen Staatsen de Spanjolen terug. Met dank aan die ene kanonnier uit Grolle. Vele soldaten aan Spaanse zijde vonden bij deze eerste aanval de dood voor de poort van de vesting. Een dag later konden de Staatse troepen echter niet voldoende weerstand meer bieden en werd de vesting door de Spanjaarden veroverd. Tenminste zo leek het want op het marktplein werden de Spanjaarden door de Staatste troepen in een hinderlaag gelokt en uiteindelijk toch nog verslagen.

De marketentsters, die achter de soldaten de vesting binnentrokken, hebben de slachtoffers beroofd van alle bruikbare wapens en kleding. Zo werden onder andere helmen, schoeisel, rapieren en lefthanders meegenomen, terug naar het kampement. Aldaar werden deze goederen voor het hoogste bod verkocht aan soldaten die de slag hadden overleefd.