Alweer voor de vijfde keer sloeg de Compagnie Grolle haar winterbivak op nabij het Erve Kots. Op een steenworp afstand van de plek waar prins Frederik Hendrik in de zomer van 1627 met rond de tienduizend huurlingen zijn kampement betrok om de stad Grolle weer aan Staatse zijde te krijgen.
Het weer was beduidend anders dan de voorgaande jaren. Lag er vorig jaar nog een flink pak sneeuw, dit jaar hadden we een herfstgast in het kampement die eigenlijk allang in diepe winterslaap had moeten zijn.

Na een voedzaam maal en een vrolijke avond rond het kampvuur volgde een onrustige nacht. De lokale haan bleek namelijk behoorlijk van slag en kraaide in de zeer vroege ochtenduren te pas, maar vooral te onpas.
De volgende ochtend ging men over tot de orde van de dag: het vuur werd met de vuurslag ontstoken, er werd gekookt, gesmeed en er werd zelfs een net gebreid. Daarnaast waren er natuurlijk de oefeningen met musket en kanon. De haan heeft tijdens dit wapengeweld helaas de dans kunnen ontspringen zodat tweede nacht, vergelijkbaar met de vorige, weer onrustig was.

Vanwege het almaar slechter wordende weer werd besloten een boerderijtje in de buurt met een bezoek te vereren. Dit ging nu eens zonder geweld gepaard, want de rechtmatige eigenaren waren in geen velden of wegen te bekennen. Gemak dient de mens.
Het vuur werd opgerakeld en het pijpje gestopt. Zo werd ons lustrum op Erve Kots gemoedelijk binnenshuis afgesloten. Na nog even de plaatselijke herberg te hebben beroofd trok iedereen zeer tevreden huiswaarts.